१. मराठीतील मूळ सर्वनामे व त्यांचे वर्गीकरण
मराठी व्याकरणात एकूण ९ मूळ सर्वनामे मानली जातात. या ९ सर्वनामांचे लिंग आणि वचनानुसार होणाऱ्या बदलांच्या आधारे वर्गीकरण केले जाते.
२. सर्वनामांचे मुख्य ६ प्रकार
अर्थ आणि वापराच्या आधारे सर्वनामांचे मुख्य ६ प्रकार पडतात:
(१) पुरुषवाचक सर्वनाम (Personal Pronouns)
बोलणाऱ्याच्या, ऐकणाऱ्याच्या किंवा ज्याच्याविषयी बोलायचे त्याच्या नामाऐवजी येणाऱ्या सर्वनामाला ‘पुरुषवाचक सर्वनाम’ म्हणतात. याचे ३ उपप्रकार पडतात:
- प्रथम पुरुषवाचक सर्वनाम: बोलणारी व्यक्ती स्वतःचा उल्लेख करताना वापरते.
- एकवचन: मी, स्वतः, आपण. (उदा. मी नियमित अभ्यास करतो.)
- अनेकवचन: आम्ही, आपण. (उदा. आम्ही उद्या गडकिल्ल्यांची सहल काढणार आहोत.)
- द्वितीय पुरुषवाचक सर्वनाम: ज्याच्याशी बोलायचे आहे त्याचा उल्लेख करताना वापरले जाणारे सर्वनाम.
- एकवचन: तू, आपण, स्वतः. (उदा. तू कुठे चालला आहेस?)
- अनेकवचन: तुम्ही, आपण. (उदा. तुम्ही सर्वांनी शांत बसा.)
- तृतीय पुरुषवाचक सर्वनाम: ज्याच्याविषयी बोलायचे (जे उपस्थित नाहीत) त्यांच्यासाठी वापरले जाणारे सर्वनाम.
- उदाहरणे: तो, ती, ते, त्या. (उदा. तो रोज सकाळी पळायला जातो. त्या स्पर्धा परीक्षेची तयारी करतात.)
(२) दर्शक सर्वनाम (Demonstrative Pronouns)
जवळची किंवा दूरची वस्तू, व्यक्ती किंवा प्राणी दाखवण्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या सर्वनामाला ‘दर्शक सर्वनाम’ म्हणतात.
- जवळची वस्तू/व्यक्ति दाखवण्यासाठी: हा, ही, हे, ह्या. (उदा. हा माझा पेन आहे.)
- दूरची वस्तू/व्यक्ति दाखवण्यासाठी: तो, ती, ते, त्या. (उदा. ते उंच पर्वत शिखर आहे.)
(३) संबंधी सर्वनाम (Relative Pronouns)
वाक्यात पुढे येणाऱ्या दर्शक सर्वनामाशी संबंध दाखवणाऱ्या सर्वनामाला ‘संबंधी सर्वनाम’ म्हणतात.
- सर्वनामे: जो, जी, जे, ज्या.
- उदाहरणे:
- जो कष्ट करतो, तो यशस्वी होतो. (येथे ‘जो’ हे संबंधी आणि ‘तो’ हे दर्शक सर्वनाम आहे.)
- ज्याने चोरी केली, त्याला शिक्षा झाली.
(४) प्रश्नवाचक सर्वनाम (Interrogative Pronouns)
ज्या सर्वनामांचा उपयोग वाक्यात प्रश्न विचारण्यासाठी केला जातो, त्यांना ‘प्रश्नवाचक सर्वनाम’ म्हणतात.
- सर्वनामे: कोण, काय, कोणास, कोणी, कोणाला, इत्यादी.
- उदाहरणे:
- तुझे नाव काय आहे?
- तेथे कोण उभे आहे?
- हा ग्रंथ कोणी लिहिला?
(५) अनिश्चित सर्वनाम / सामान्य सर्वनाम (Indefinite Pronouns)
‘कोण’ आणि ‘काय’ ही सर्वनामे वाक्यात प्रश्न विचारण्यासाठी न येता, ती नेमक्या कोणत्या नामाबद्दल आली आहेत हे निश्चित सांगता येत नाही, तेव्हा त्यांना ‘अनिश्चित’ किंवा ‘सामान्य सर्वनाम’ म्हणतात.
- उदाहरणे:
- त्या पेटीत काय आहे, ते मला ठाऊक नाही. (प्रश्न विचारलेला नाही)
- कोणी कोणास हसू नये.
- कोणीही यावे आणि काहीही बोलावे!
(६) आत्मवाचक सर्वनाम (Reflexive Pronouns)
आपण स्वतः या अर्थी नामाच्या किंवा सर्वनामाच्या नंतर येणाऱ्या सर्व नामाला ‘आत्मवाचक सर्वनाम’ म्हणतात.
- मुख्य सर्वनामे: आपण, स्वतः.
- उदाहरणे:
- मी स्वतः त्याला पाहिले.
- तू आपणहून ते काम स्वीकारलेस.
- ती आपण होऊन निघून गेली.
३. स्पर्धा परीक्षेतील महत्त्वाचे अपवाद व सूक्ष्म फरक
🎯 महत्वाचे मुद्दे (Quick Revision)
- सर्वनाम व्याख्या: नामाच्या पुनरुच्चारा टाळण्यासाठी वापरला जाणारा विकारी शब्द (प्रतिनाम).
- मूळ सर्वनामे: एकूण ९ (मी, तू, तो, हा, जो, कोण, काय, आपण, स्वतः).
- सर्वनामांचे मुख्य प्रकार: एकूण ६ (पुरुषवाचक, दर्शक, संबंधी, प्रश्नवाचक, अनिश्चित/सामान्य, आत्मवाचक).
- लिंगानुसार बदलणारी (३): तो, हा, जो.
- वचनानुसार बदलणारी (५): मी, तू, तो, हा, जो.
- विकार न होणारी (४): कोण, काय, आपण, स्वतः.
- संबंधी सर्वनाम: नेहमी ‘जो, जी, जे, ज्या’ च्या स्वरूपात येते आणि वाक्यात दर्शक सर्वनामाशी जोडलेले असते.
- आत्मवाचक सर्वनाम: ‘स्वतः’ किंवा ‘आपण’ जेव्हा नामाच्या/सर्वनामाच्या नंतर येऊन ‘स्वतः’ या अर्थी वापरले जाते.
